VOOR HET BEGIN
De eerste luchthaven van Bonaire was gelegen te Tra’i Montaña dichtbij Subi Blanku en liep dwars door de huidige weg van Kralendijk naar Rincon. De term “luchthaven” is een te mooie uitdrukking voor de faciliteit dat toen gebouwd is. Het was slechts een landingsbaan en een afdak, niets meer. Toch was deze plek het begin van de luchtvaart op Bonaire, in 1936.

DE CONSTRUCTIE VAN DE LANDINGSBAAN
De constructiewerkzaamheden voor dit ‘vliegveld; begonnen op 23 september 1935. De bedoeling was om een langere landingsbaan te maken, doch het bleek onmogelijk om het langer dan 475 meter te maken want het oostelijk gedeelte van het terrein was erg laag. Een deel van het gebied moest bewerkt worden, in bijzonder daar waar het vliegtuig de grond zou raken bij het landen en stijgen. Dit gebied besloeg ruim 100 meter van de landingsbaan wat verhard moest worden met een samenstelling van zand en natuurstenen.

DE EERSTE VLUCHT DIE OP BONAIRE LANDDE
KLM besloot op 9 mei 1936 het risico te wagen voor een eerste vlucht naar Bonaire vanuit Curaçao. Het vliegtuig Oriol (een zustervliegtuig van de ‘Snip’), werd gekozen voor deze proefvlucht. De eerste experimentele landing was succesvol en tevens een historisch moment. Derhalve besloot KLM om de eerste officiële lijnvlucht met passagiers uit te voeren op 31 mei 1936.

Amerikaanse soldaten arriveerden op Bonaire in de tweede helft van 1943 en hun commandant stond er op dat er een nieuwe luchthaven gebouwd werd. In december 1943 begon de constructie in de buurt van waar momenteel de huidige luchthaven staat. De nieuwe luchthaven, genaamd “FLAMINGO AIRPORT”, werd in gebruik genomen in 1945. Dit was een grote vooruitgang. Er was een kleine luchthavengebouw dat geschikt was voor het aantal passagiers in die tijd. Dit luchthavengebouw werd gebruikt tot medio 1976.

De constructiewerkzaamheden voor een nieuwe landingsbaan begonnen in de laatste maanden van 1953 en werden afgerond in 1955. Het kleine luchthavengebouw werd uitgebreid met een terrasje waar bagage kon worden afgeleverd. De landingsbaan werd verschillende keren verlengd en uitgebreid. In 1960 had de landingsbaan een lengte van 1430 meter en een breedte van 30 meter. Hotels en geïnteresseerde partijen op het eiland bleven aandringen voor een verdere verlenging van de baan, zodat chartervluchten uit de VS konden landen. Die vluchten werden veelal uitgevoerd met DC8 of B707 vliegtuigen. In 1970 was de landingsbaan 1750 meter lang en 30 meter breed, genoeg voor een DC9 om te landen en te stijgen met volle lading. Op 7 juni 1974 vond een openbare aanbesteding plaats voor de constructie van een nieuw luchthavengebouw. Het gebouw werd operationeel in 1976. Ondertussen bleven hotels en buitenlandse investeerders aandringen dat de landingsbaan verder werd verlengd. Dit was een voorwaarde voordat er meer hotels konden worden gebouwd.

Een landingsbaan met een lengte van 2400 meter en een breedte van 45 meter werd geopend in 1980 en de eerste vlucht Bonaire-Miami vond plaats op 19 april 1980. In oktober 2000 werd de landingsbaan wederom verlengd, toen tot een lengte van 2880 meter. De huidige landingsbaan is lang genoeg om vluchten naar Europa uit te voeren met een maximale take-off gewicht. In 2002 startte KLM vluchten naar Peru en later naar Ecuador met een fuelstop op Bonaire. De laatste jaren zijn de faciliteiten op de luchthaven gemoderniseerd en uitgebreid. Er is een nieuwe vertrekhal, een nieuwe platform voor wide body vliegtuigen en een fuel farm bijgebouwd. Tegenwoordig is Flamingo Airport een full service stop voor transit vluchten en de bestemming voor veel toeristische vluchten.